يه چيزائي هست توي دنيا که آدم رو به ديگران وابسته مي کنه و شايد ديگران رو به ما ، ولي در پس همه اينها فقط يه راه کوتاه هست براي خروج از اين دلتنگي هايي که نا رفيقي ها و تنهائي ها براي ما درست ميکنند . و اين تمام علت عشقهاي نا معلوم ماست .

 وقتي صادقانه انتظار کسي رو که نمي شناسي مي کشي ، وقتي با تمام وجودت منتظر زرد شدن چراغ کسي هستي که نمي دوني چقدر بهت راست گفته ، وقتي گاهي دلت براش تنگ ميشه و وقتي .... تازه مي فهممي که اصلا دوستش نداري !!!! تو فقط دنبال يه بهانه مي گردي از خودت خارج بشي و اين همون بهونه است که سراغت اومده .